Puente de Santa Catalina

Welkom in San Sebastián, of Donostia, als je het wilt zeggen zoals de locals dat doen. De meeste bezoekers verlaten nooit de ansichtkaart-helft van deze stad, de elegante bocht van La Concha en de nette oude stad. Vandaag doen we het tegenovergestelde: we steken de rivier over naar Gros, de oostelijke oever, de kant waar mensen echt wonen, de kant die zichzelf blijft afbreken en opnieuw uitvinden. Dit is de stad die werkt, surft en herbouwt, en het begint allemaal hier, op een brug.

Sta dus even stil in het midden van de Puente de Santa Catalina en voel de twee richtingen die aan je trekken. Achter je ligt het oude San Sebastián, de ommuurde stad, het toeristische hart. Voor je, aan de overkant van het water, ligt de andere oever. Gedurende het grootste deel van de geschiedenis van deze stad was dat verschil alles. Eén rivier, twee steden.

Dit is de oudste oversteekplaats in San Sebastián, en dat is het al heel lang. Er ligt al sinds de middeleeuwen een brug op deze plek, voor het eerst genoemd in documenten in de veertiende eeuw, toen het een eenvoudige houten constructie was. En hier is iets dat de moeite waard is om je voor te stellen: in die tijd was de verre oever waar je naar kijkt helemaal geen buurt. Het was moeras en getijdengebied en boomgaarden, een drassige uiterwaard waar de Urumea zich verspreidde voordat hij de zee ontmoette. De stad was het krappe kleine schiereiland achter je, ingesloten door muren. Deze brug was de draad die de vissersstad verbond met al dat lege, waterrijke land aan de oostkant, het land dat op een dag Gros zou worden.

Merk op hoe solide en permanent het nu aanvoelt, al dat lichte steen en de elegante bogen. Laat je niet misleiden. Deze brug is een van de meest verwoeste en herbouwde dingen in de hele stad geweest. De houten versies brandden af, stortten in en spoelden weg met grimmige regelmaat. In 1813, tijdens het grote beleg dat San Sebastián in de as legde, werd de brug hier verwoest in de gevechten. Hij brandde opnieuw in 1835 tijdens de Carlistenoorlogen, toen de eigen verdedigers van de stad hem in brand staken om te voorkomen dat een aanvallend leger zou oversteken. Denk daar eens over na. In slechts één periode van de negentiende eeuw werd deze oversteek in hout wel zeven keer herbouwd, allemaal met dezelfde naam, Santa Catalina. Zeven bruggen in zeventig jaar. Een grens is een gevaarlijke plek om te bouwen.

De stenen brug waar je op staat is degene die uiteindelijk bleef staan. Hij werd ontworpen door de architect Antonio Cortázar in een strakke neoclassicistische stijl en ingehuldigd in 1872, wat hem de oudste nog bestaande brug van de stad maakt. Hier is een klein detail dat bijna niemand opmerkt: hij werd oorspronkelijk gebouwd met vijf bogen, maar verloor er één. Toen de Urumea later werd gekanaliseerd en getemd om de promenade langs de rivier aan te leggen, werd een van de bogen simpelweg opgeslokt door de nieuwe oever. De brug die je ziet is dus, op een rustige manier, een beetje korter dan degene waarvoor ze het lint doorknipten.

Draai je nu om en kijk stroomafwaarts, richting de zee. Zie je die twee grote lichte vormen bij het strand, die eruitzien als enorme blokken bevroren ijs die zijn aangespoeld en zijn blijven steken? Dat zijn de Kursaal-kubussen, en zij zijn onze volgende stop. Houd ze in je ooghoek, want ze bevatten een van de beste verhalen over verval en wedergeboorte in de hele stad.

En als je de andere kant op kijkt, stroomopwaarts, zie je in de verte een grotere, meer versierde brug. Dat is waar we deze tour beëindigen, bij de oversteek die werd gebouwd voor royalty's die per trein arriveerden in de chique resortjaren van de stad. Houd die gedachte ook vast.

Want dat is eigenlijk het idee achter alles wat we gaan bewandelen. Elke keer dat San Sebastián zichzelf opnieuw heeft uitgevonden, als koninklijk resort, als industriestad, als surfstad, als cultuurhoofdstad, stak de verandering als eerste deze rivier over en schoot wortel aan de overkant. Deze bescheiden oude brug is waar de toekomst van de stad bleef aankomen. Laten we hem dus volgen en het andere San Sebastián gaan ontmoeten.