De architectuur van dromen: Het modernisme van Barcelona
Barcelona, Spain
Het Huizenblok van Discordie: drie meesterwerken zij aan zij Het drakenschubbendak en de Sant Jordi-symboliek van Casa Batlló Het woud van zuilen in La Sagrada Família Hospital de Sant Pau: schoonheid ontworpen om te genezen Gaudí's krijger-schoorstenen op het dak van La Pedrera
De door UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatste concertzaal van Domènech i Montaner uit 1908 is het gedurfde middelpunt van het Catalaanse modernisme — een gebouw dat explodeert van glas-in-lood, beeldhouwwerk en keramische mozaïeken.
Gaudí's eerste gebouw (1898-1900) en zijn meest architectonisch conservatieve werk, maar toch gedurfd genoeg om de allereerste architectuurprijs van Barcelona te winnen.
Lluís Domènech i Montaner's modernistische meesterwerk uit 1902-1906 met een sierlijke hoekkoepel en bloemenmozaïeken. Onderdeel van het legendarische trio in het Huizenblok van Discordie aan de Passeig de Gràcia.
Josep Puig i Cadafalch's ontwerp uit 1898-1900 voor chocolademagnaat Antoni Amatller, gekenmerkt door een kenmerkende Nederlands-Vlaamse trapgevel en speelse diersculpturen die de chocoladeproductie symboliseren.
Gaudí's renovatie (1904-1906) van het huis van een textielmagnaat, getransformeerd tot een architecturale draak. De glinsterende keramische gevel, botvormige balkons en het dak in de vorm van een drakenrug vertellen de legende van Sant Jordi die een draak doodt in steen, tegels en ijzer.
Gaudí's laatste burgerlijke gebouw (1906-1912), een radicaal appartementencomplex dat Barcelona zo volledig choqueerde dat de buren eisten dat het zou worden afgebroken. Het uiterlijk van een steengroeve leverde het de bijnaam 'La Pedrera' op.
Gaudí's onvoltooide basiliek, al 144 jaar in aanbouw. Een meesterwerk van structurele innovatie dat spirituele visie combineert met revolutionaire wiskunde — het enige deel van het gebouw dat Gaudí tijdens zijn leven voltooide is de stralende Geboorte-gevel, terwijl het interieurwoud van organische kolommen en geometrische vernieuwingen zijn benadering van sacrale architectuur definiëren.
Lluís Domènech i Montaner's laatste meesterwerk en 's werelds grootste Art Nouveau-complex. Twaalf paviljoens die zo zijn ontworpen dat patiënten vanuit elk bed tuinen konden zien, verbonden door ondergrondse galerijen en in 1997 uitgeroepen tot UNESCO Werelderfgoed.
We gebruiken cookies om het websiteverkeer te analyseren en uw ervaring te verbeteren. U kunt analytische cookies accepteren of weigeren. Meer informatie